100. Adiyat

وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ

۞أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ

وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ