Geri Dön

Kuran-ı Kerim • Bakara

203. Ayet Detayı

203

۞وَٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ فِيٓ أَيَّامٖ مَّعۡدُودَٰتٖۚ فَمَن تَعَجَّلَ فِي يَوۡمَيۡنِ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِ وَمَن تَأَخَّرَ فَلَآ إِثۡمَ عَلَيۡهِۖ لِمَنِ ٱتَّقَىٰۗ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّكُمۡ إِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ

Allah'ı sayılı günlerde zikredin. Kim iki gün içinde acele ederse ona günah yoktur, kim de geri kalırsa ona da günah yoktur; bu, sakınan kimse içindir. Allah'tan sakının ve bilin ki O'nun huzurunda toplanacaksınız.

vezkuru allaha fi eyyamin madudat femen teaccele fi yevmeyni fela isme aleyhi vemen teahhara fela isme aleyhi limeni itteka vettekū allaha valemu ennekum ileyhi tuhşerune

Kelime Analizi

Morfolojik ve sentaks yapısı - 25 kelime

#

Kelime

Anlam

Kök

1

وَٱذۡكُرُواْ

vezkuru

anın

Fiil

zikredin, hatırlayın, ve

ذ ك ر

2

ٱللَّهَ

allaha

Allah

Özel İsim
İlahi İsim
أ ل ه

3

فِيٓ

fi

içinde

Edat

boyunca

-

4

أَيَّامٖ

eyyamin

günler

İsim
ي و م

5

مَّعۡدُودَٰتٖۚ

madudat

sayılı

İsim

belirlenmiş

ع د د

6

فَمَن

femen

kim

Zamir

o kimse ki, ve, öyleyse

-

7

تَعَجَّلَ

teaccele

acele etti

Fiil

çabuk davrandı

ع ج ل

8

فِي

fi

içinde

Edat

-

9

يَوۡمَيۡنِ

yevmeyni

iki gün

İsim
ي و م

10

فَلَآ

fela

artık

Edat

ise, yoktur

-

11

إِثۡمَ

isme

günah

İsim

suç

أ ث م

12

عَلَيۡهِ

aleyhi

üzerine

Edat

ona

-

13

وَمَن

vemen

kim

Zamir

ve

-

14

تَأَخَّرَ

teahhara

gecikti

Fiil

geri kaldı

أ خ ر

15

فَلَآ

fela

-

Edat

-

16

إِثۡمَ

isme

günah

İsim
أ ث م

17

عَلَيۡهِۖ

aleyhi

-

Edat

-

18

لِمَنِ

limeni

o kimse ki

Zamir

için

-

19

ٱتَّقَىٰۗ

itteka

sakındı

Fiil

takva sahibi oldu

و ق ي

20

وَٱتَّقُواْ

vettekū

sakının

Fiil

korunun

و ق ي

21

ٱللَّهَ

allaha

Allah

Özel İsim
İlahi İsim
أ ل ه

22

وَٱعۡلَمُوٓاْ

valemu

bilin

Fiil

farkında olun

ع ل م

23

أَنَّكُمۡ

ennekum

olduğunu

Edat

ki şüphesiz, siz

-

24

إِلَيۡهِ

ileyhi

ona

Edat

huzuruna

-

25

تُحۡشَرُونَ

tuhşerune

toplanacaksınız

Fiil

haşredileceksiniz

ح ش ر

İlişkili Ayetler

Bakara - 203. Ayet - Kuran-ı Kerim | Vahiy.org